કપાયા આખરે અંગ..

સૂરજ, તડકો, તરંગ અને પતંગ.
આકાશ, પવન, રંગ અને પતંગ.

મળે દરેકને મરજીનુ આકાશ,
આશ, હર્ષ, ઉમંઞ અને પતંગ.

દ્વેષ રાઞની દોરીને કાપો,
ખેંચ, ઢીલ, જંઞ અને પતંગ.

લાઞણી, સ્નેહ, નિખાલશ યારી,
વળી પ્રિયજનનો સંઞ અને પતંગ.

અડધા દેશમાં, અડધા વિદેશમાં,
કપાયા આખરે અંગ અને પતંગ.

વરસાદી સાંજે...

અગાશીમાં.

યાદ અમને કરજો અગાશીમાં.
પછી આંસુ બે સારજો અગાશીમાં.

હવામાં ઉડતા હશે કયાક શ્વાસ મારા,
શ્વાસમાં એ શ્વાસને ભરજો અગાશીમાં.

કાળી તડપના વિરહની હશે જ એવી,
શબ્દ બે-ચાર લખજો અગાશીમાં.

હૈયે વરસી હોય, કોઈ હેલી હરખની,
સાદ અમને પાડજો અગાશીમાં.

અંતર ઘણું હશે ઘરથી મંદિર સુધીનું,
પ્રેમથી ચણ પંખીને નાખજો અગાશીમાં.

સમયના વહેણમાં ઉગીશ તમારી પાસમાં,
કૂંડે છોડ ગુલાબનો વાવજો અગાશીમાં.

શ્રેષ્ટતમ બઘું કાંઈ શબ્દમાં નથી હોતું,
અંતરનો અવાજ સાંભળજો અગાશીમાં.